Vandaag is onze laatste reisdag (met de auto) - een klein stukje naar New York. Om nog even de rust in te ademen (en omdat ik toch al om half zeven wakker was pakte ii één van onze Walmartstoelen en ging lekker aan de rivier zitten lezen totdat Maaike wakker werd.
We dumpten de bagage en gingen snrl weer weg want we moesten de auto inleveren. Dat ging al net zo snel. We reden er dankzij Herman's voorwerk en richtinggevoel binnen vijf minuten naartoe. Het papierwerk was ook in een wip gepiept en in notime stonden we weer buiten. We liepen een eindje door onze wijk, Greenwich Village, en belandden bij een basketcourt waar grote mannen fanatiek aan het spelen waren.
Vervolgens werden er nog meer mannen bijgezocht en een vrouw en die werden op volgorde van grootte neergezet. Ze maakten er een hele show van, het zou heel gevaarlijk wordenen als je $ 20 betaalde mocht je vooraan staan op de veiligste plek.
Iedereen betaalde en stond weer op zijn vorige plek en uiteindelijk werd er vanaf de andere kant gesprongen.
Omdat we direct na aankomst de auto moesten in- en opleveren, ruimden we alvast op, gooiden de laatste spullen weg. Verder maakten we de tent zo droog mogelijk - want die kan pas over een paar dagen weer uithangen - en van vroeger weet ik nog dat je tot iedere prijs moet voorkomen dat 'het weer' in je tent(doek) komt. Geen idee of dat ook (nog) bestaat bij kunststof tent(doek)en trouwens.
Nadat alles gepakt was gaven we onze stoeltjes weg aan wat een groep jonge Amerikanen op de camping - bij wie ik gisteren wat cooking oil had geregeld omdat mijn eigen kleine flesje leeg was geraakt (door gebruik maar ook door lekkage). Ze waren er blij mee.
De weg naar New York was simpel en rustig en binnen twee uur reden we door de Holland tunnel New York binnen. Ik moest er aan denken dat we op vakantie in Maleisië op soortgelijke wijze Kuala Lumpur binnenreden na een vakantie in het binnenland.
Onze airbnb ligt vlakbij Washingtpn Square, aan W 4th/6th Ave en binnen 10 minuten nadat we de Holland tunnel uitreden stonden we voor de deur. Verhuurster Andrea had laten weten dat de sleutel kon worden opgehaald bij de Diner recht tegenover het pand,
en toen ik de magic words '149 West 4th 5A Herman' had gesproken konden we naar binnen, 4 trappen op met de 46+ kilo bagage - maar de beloning was daar: ons eigen thuis voor de komende 3 dagen
De coach vroeg of ik niet mee wilde doen en een van de donkere mannen zei:"We don't discriminate!". Ik heb het toch maar niet gedaan. Herman stond ondertussen voor de nabijgelegen Mac Donalds Wifi te stelen om kaartjes voor een improvoorstelling te bestellen. Maar alles was uitverkocht daarom besloten we ons programma om te gooien en donderdag naar impro te gaan en vanavond naar een musical. Daarom gingen we toch naar Times Square voor musicaltickets. Daar is een ticket stand waar je lastminute musicalkaartjes met korting kunt kopen.
Op Times square aangekomen werd onze aandacht getrokken door een groep mannen die een flink publiek om hen heen verzameld hadden. Ze sprongen over een jongetje heen maar zochten een grotere man omdat dat uitdagender was. Ze zagen Herman en zeiden "raise your hand sir!" Zodra Herman dat deed riepen ze:"We have a volunteer!".
Iedereen betaalde en stond weer op zijn vorige plek en uiteindelijk werd er vanaf de andere kant gesprongen.
We liepen door naar Tckts waar we in de rij stonden. Het ging snel en er bleken nog tickets te zijn voor An American Paris met muziek van George Gershwin.
We namen de metro naar Lincoln Center om naar een muziekwinkel te gaan, niet zomaar een muziekwinkel maar de shop van Julliard, de prestigieuze muziek- dans- en theateropleiding. Helaas was het aanbod voornamelijk klassiek - en als troost kochten we een ijsje.
Omdat alle shows op Broadway hier om 7 uur beginnen moesten we vroeg eten, wat we haalden in The Shops at Columbus Circle - hier hadden we toen we met de meiden hier waren ook al eens wat gehaald, het is eigenlijk een supermarkt, maar je kan er gewoon een doos volscheppen met salade, en afrekenen per lb (het metrieke systeem is niet aan Amerika besteed)
We nuttigden de salade met een emmer soep en naan aan een tafeltje en waren klaar voor Broadway!
De theaters liggen hier allemaal rond times square, maar the Palace theater is echt pal naast de trappen, aan 7th. We gingen vroeg naar binnen en ervoeren aan den lijve dat de airco goed aan stond - rillen! Maaike zag wat leuke AAIP shirtjes maar hield zich (nog) in, en we gingen de zaal binnen (waar het nog kouder was).
Hoewel er officieel geen dress code is voelden we ons wel wat underdressed, in korte broek. Zeker de meeste dames hadden er wel werk van gemaakt.
De musical zelf combineerde een 10-tal Gershwin songs in een verhaal, waarin met name supergoed werd gedanst.
Het verhaal stelde op zich niet veel voor (een vage vierkantsverhouding met een pianist, een tekenaar en een Fransman) maar we amuseerden ons uitstekend. Vreemd genoeg betrof het verhaal twee Amerikanen in Parijs trouwens.
In de pauze ging Maaike toch maar snel een souvenirkledingstuk scoren - als aandenken en als camouflage van het underdressed zijn, maar ook om niet onderkoeld te raken ...
Na afloop spoedden we ons naar 'huis' om wat overtollige bagage te dumpen - en daarna een paar straten verderop nog wat te drinken. Het café bleek boven de 'Comedy Cellar' te zitten, maar we pasten toch maar voor de late (23:30) voorstelling - het was een lange dag geweest.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten