Pennsylvania

Na twee nachtjes naast de ronkende airco van de buur-RV en de dag-en-nacht spuitende fontein was het vandaag weer een reisdag. Zuid-oost-waarts Pennsylvania in.

Ik had een paar rustige en goed gewaardeerde campings gevonden in een van de PA State Forests (or State Parks, daar wil ik van af zijn) op een kleine 3 uur rijden - best dichtbij dus (...)

Waar we het platteland in het westen van New York al leeg vonden, in (W-)Pennsylvania  is alles nog stiller en uitgestrekter. 

We dronken weer koffie aan de bar in een simpele diner aan de rand van een provinciale weg (Dave's Diner) - met het stereotype 'you guys wanna refill?' toen ons kopje nog niet half leeg was. We kennen het allemaal uit films.

Een paar mijl vóór de eerste van de 2 mogelijke campings lunchten we in een General Store annex restaurantje - waar inderdaad alles wat los en vast zat werd verkocht etenswaar, camping gear, 

hunting gear, speelgoed, dat alles in een ruimte van 5x5 meter.

Men verkocht er dus ook benzine - op de ouderwetse eerlijke manier :-)

Met de eigenaar hebben we het uitgebreid over politiek (hij was dan wel republikein maar Trump is een schurk, en Hillary is ook niet best) en guns gehad (ja hij had ook wel een assault rifle maar die zouden eigenlijk verboden moeten worden, hij was ook lid van de NRA, maar dat waren toch wel extreme jongens). Uiteindelijk gaat hii kiezen voor de kandidaat waar hij het minste hekel aan heeft. We konden hem 'geruststellen' met het feit dat de politiek in Nederland ook niet lekker gaat.

Hij wist ook te vertellen dat de 'Quiet Oaks Camp Ground' momenteel niet bijster quiet was, omdat er vandaag motorraces werden gehouden. Hij wist ook wel een camping diep in het bos waar mensen speciaal naar toekomen vanwege de donkere nachten.

We werden wat afgeschrikt door het feit dat er geen office ter plaatse was, en ook geen douche - dus we bedankten hem vriendelijk voor de tip maar vervolgden onze weg naar onze eigen tweede keuze, de Kettle Creek State Park Campground. Waar vervolgens ook geen office en geen douche bleken te zijn maargoed. Wel een superstille plek, onder de bomen,vlakbij een stuwmeer, minstens 20km van de meest dichtbijzijnde supermarkt of diner, een enkele andere verdwaalde gast.

Helaas waren hier ook best onaangename gastjes, kleine steekvliegjes die het op je enkels en voeten hebben gemunt. Nou ja, dan maar sokken aan. Ja ik weet het Anne en Eline dat kan ECHT niet meer in sandalen, of, nog erger, in Teva's ...

We aten wat restjes, brandden zelfgesprokkeld hout - terwijl het regende. 

Onder de bomen niet veel last van gelukkig.

O ja - bij die kneuterige General Store hingen nectarhouders speciaal voor ... kolibri's! In de zomer zitten die hier - in de winter in Mexico. Ze zijn echt supersnel en superklein - ongeveer zo groot als een libelle of hoornaar! Mooi om te zien.

's Avonds zaten we ons vuur. De andere drie bezette plekken waren verlaten. We zaten alleen onder de bomen op een verlaten State Park campground en ik moest onwillekeurig denken aan Criminal Minds. Ik zag ons al vermoed een worden door een ontsnapte serialkiller. Toen kwam er een suto het terrein opgeteden. Het was een state trooper en hij lirp op ons af. "Are you the people from the Netherlands?" Vroeg hij. Herman had ons netjes ingeschreven door een formuliertje in te vullen en geld in een envelopje te stoppen bij de verlaten office. Maar hij had geen telefoonnummer achter gelaten en hij had vergeten $ 4 tax te betalen. Dus kwam de Stateofficer ons telefoonnummer vragen en de tax incasseren. Daarna voelde ik me toch wat veiliger. We werden toch een beetje inde gaten gehouden. 

We keken nog twee afleveringen van Frasier op de netbook. Toch maar geen Criminal minds. 

We sliepen niet zo best. Herman's luchtbed liep leeg en ik had pijn in mijn elleboog omdat ik met stoeltje en al can de heuvel was gerold. Het regende flink en de tent was ' ochtends nog nat