Na de best hevige regen van gisteren zijn ons een paar zonnige (en koelere) dagen beloofd - well, 's-ochtends was daar nog weinig van te merken en was de lucht (licht)grijs. Ik (Herman) wil graag Mount Washington op (lopen) maar die laat zichzelf vandaag in het geheel niet zien. Nou ja, dat kan morgen ook nog, dus doen we vandaag een tour door het gebied. Je komt altijd wel iets leuks tegen, zoals Maaike altijd zegt (dat haar moeder altijd zei). En wat natuurlijk waar is.
Om te beginnen kwamen we door Bretton Woods, wat de economen (en algemeen geïnteresseerden) onder ons zullen kennen, omdat daar in 1944 het IMF geboren is.
Erg paleisachtig - voor de oplettende lezertjes, ja, inderdaad, de foto is van later toen de zon wél scheen 😄
We hadden nog geen contact met thuis gehad en zochten dus een wifi-met-koffie (of andersom) en stapten op goed geluk weer een diner (the Munroes) binnen langs de kant van de weg. Wit, houten gebouwtje met veel asfalt er omheen, geruite gordijntjes.
Het bleek er best vol te zijn met breakfast vierende Amerikanen, en omdat we niet slechts koffie durfden te bestellen (en een steviger ontbijt ons niet echt tegen stond na een zeer bescheiden en verantwoord bakje griekse yoghurt + muesli eerder op de nog jonge dag) zaten we al snel achter eggs met cheese / eggs met bacon en toast. En koffie.
Helaas bleek de wifi niet aanwezig - wat dan wel weer passend was bij een kleine volle diner die je eerder in de jaren 80 van de vorige eeuw zou plaatsen dan in 2016. Ik herinnerde Maaike er (tot haar schrik) aan dat het een wel beetje hobbitgedrag is om een 2nd breakfast of elevensies tot je te nemen... (In de film, niet het boek, Merijn of Pepijn)
Anyway, met 2 ontbijten achter de kiezen en wat foldertjes over de regio in de hand besloten we eerst eens een paar leuke watervallen te 'doen' - en we werden zeker niet teleurgesteld! Op een kilometer of 2 lopen van de P stortte een flinke waterval zich van de rotsen. Bruin water (vermoed ik) vanwege de overmaat aan regenval gisteren.
Maaike is met terugwerkende kracht nóg blijer met de workouts op de honetrainer van de afgelopen weken, want het ging weer heel soepel allemaal - kijk maar:
Hierna leek het wel een goed plan om eens ergens wifi op te zoeken - opnieuw zonder succes overigens. Wat we wél vonden was een hele leuke wandeling door de Flume gorge. Heel fotogeniek, en ook met 2 covered bridges.
(sorry voor de lichteijk maffe foto)
Nee we zijn niet in Madison County - maar er zijn hier een hoop van die dingen.
We lunchten in Lincoln in een oud treinstation-turned-micro-brewery - en gingen weer tentwaarts via de 'wereldberoemde' Kancamagus highway dwars door de White Mountains National Forest- heel mooi. Al die bossen lijken me helemaal fotogeniek als in de herfst de bladeren gaan verkleuren. Je wordt overal gewaarschuwd voor overstekende moose (meese? mooses? Moses?) maar wij hebben er geen gezien helaas. Verder wordt er trouwens ook vaak gewaarschuwd voor overstekende sneeuwscooters, want in de winter wordt hier duidelijk druk gewintersport, ookal ligt het hier niet echt hoog.
Enfon, omdat we nog steeds geen wifi hadden gevonden, gingen we nog maar een keertje bij Bart's langs in Bartlett - en hoorden van de diverse wederwaardigheden uit Nederland. Eline naar Barcelona, Anne naar Velp, tropische hitte - als dat maar goed gaat met de potten in mijn tuin ....
Alsof we nog niet genoeg beleefd hadden bedachten we dat het leuk en lekker (en cool!) zou zijn om een lekkere steak te bereiden op ons houtvuur.
Een keer moet de eerste zijn - hij was best okee - maar er was nog wel ruimte voor verbetering (om er maar een mooi anglicisme tegenaan te gooien)
Waarom heten die mountains white?
BeantwoordenVerwijderen