We waren weer vroeg wakker maar dit keer kwam dat doordat het erg warm was en we de tent uitbrandden. Herman ging hardlopen en ik zou even douchen maar wat ik ook probeerde er kwam geen druppel water uit de douche. Onverrichterzake ging ik terug maar de tent. Ik deed de was van de week met de hand in koud water in ons opblaasbare afwasteiltje en spoelde alles na in een wasbak bij een toilet. Het is een beetje behelpen maar alles rook weer lekker fris.
Herman bleef lang weg en ik had al allerlei doemscenario's in gedachten maar na twee uur kwam hij ongedeerd terug. Gelukkig!
[voor een verslag van de gebeurtenissen schakelen we over naar Herman]
Inderdaad, Maaike, het lichaam was weer wat onrustig en toe aan wat inspanning. Bovendien ben ik een bonte verzameling hardloopselfies aan het opbouwen, op 4 continenten - dus daar moesten de Amish ook bij ... Nou willen ze zelf niet op de foto maar ik kon ik het toch niet laten:
Hier zie je twee knulletjes van een jaar of 8 om acht uuur druk in de weer op het (hout)bedrijf van de familie. Strohoed op. Ze riepen wel heel hard 'No Pictures!' dus dat moesten we dan inderdaad maar niet meer doen. Om die reden is de selfie-met-Amish ook een beetje een zoekplaatje - want (het paard voor) dit karretje had er flink de sokken in
Als je HEEL ver inzoomt dan zie je 'm nog (net). Het was best heet en ver en heuvelachtig dus was ik wat later terug dan gepland. Maar wel springlevend gelukkig ...
[terug naar jou, Maaike!]
We bleven even luieren op de camping, met een digitaal boek bij het zwembad. Lekker dat de zon zo hard scheen!
Er zijn hier kennelijk golfkarretjes te huur waarmee je je als je lui bent over de camping kunt verplaatsen. De overgrote meerderheid dus. De Amerikanen die bij het zwembad kwamen arriveerden namelijk allemaal met zo'n karretje of in een enkel geval zelfs per auto. En allemaal waren ze veel te dik. Wij behoorden zeker tot de dunneren in en rond het zwembad. Dat heb ik nergens in Europa ooit op een camping gezien. Iedereen loopt of fietst daar over campingterrein. We zien zowiezo ontzettend veel mensen die veel te zwaar zijn - maar dat is natuurlijk geen nieuws.
Rond 1 uur kregen we toch wel trek en daarom zijn we een rondje gaan rijden. We begonnen met het gebied waar Herman al gerend had want hij had heel wat Amish gezien 's ochtends.
We reden over rustige wegen langs boerderijen waarvan je kon zien of er Amish woonden of niet. Stond er een auto op het erf? Dan hing er steevast een Amerikaanse vlag en woonden er geen Amish. Stond er een kar of lag er handgereedschap? Dan zaten er vaak vrouwen en kinderen in Amish klederdracht op de veranda. Foto's maken mag niet volgens het tweede gebod daarom deed ik dat stiekem, om de Amish niet voor het hoofd te stoten. Wel jammer hoor want wat zou je daar een prachtige foto's van kunnen maken. Knalblauwe overhemden onder strohoeden in groene en gele velden. Wat idyllisch en wat intrigerend dat er zo'n archaische samenleving in de hectische wereld van 2016 bestaat.
We lunchten in Salamanca waar naast het etablissement net een autoshow bezig was met livemuziek erbij van een bandje dat Patrick and the Swayzees heette. Ze speelden lekkere oude muziek zoals Don't know Much about history van Sam Cooke dat voor ons onlosmakelijk verbonden is met de film Witness die in een Amishgemeenschap speelt. Toeval bestaat niet.
We liepen even langs de tentoongestelde auto's.
De mooiste zou $500 winnen dus alle motoren waren tot glimmens toe schoongemaakt.
We vervolgden onze reis langs het Amishtrail en kochten cashewcrunch bij een Amishwinkeltje. De vrouw in de winkel had Amishkleding maar ze sprak wel gewoon Engels.
De landbouwwerktuigen, kinderen in klederdracht die het gras maaiden of meisjes die paarden menden en eenvoudige huizen in het prachtige heuvelachtige landschap waren een geweldig mooi schouwspel waar we bijna geen genoeg van kregen.
Via een omweg reden we naar Randolph terug om boodschappen voor soep met brood te doen. En ook daar ...
[Herman] als ik nog even terug mag komen op de film Witness uit 1985
Hoewel de acteurs geen Amish waren en de boerderij waar een groot deel van de film zich afspeelde ook niet, bevond die zich wel in Amishgebied (in Pennsylbamia geloof ik) en ook komt daar een aantal zaken aan bod die ik hier daarom direct associeer met Amish: de karretjes natuurlijk, de strooien hoeden die iedere man draagt, de baarden die iedere getrouwde man draagt (zonder snor want dat is te militaristisch),
de zelfgemaakte vogelhuisjes, de veevoedertorens, de windmolen, etc. etc. we zien het hier allemaal terug - heel bijzonder. Wat dat betreft was die film 100x betere publiciteit dan de realityserie 'breaking Amish' van een tijdje terug, of het feit dat één van de inmates, Leanne, in Orange is the New Black' een Amishmeisje is.
[Tot zo ver, terug naar jou Maaike, wat aten we vandaag?]
De chilifries lagen nog zwaar op mijn maag en we willen niet de diksten van de camping worden, dus het is weer gewoon soep met brood en sla. Met later op de avond een vuurtje natuurlijk!
'Onze' Amish, twee jaar geleden in Pennsylvania waren minder extreem fotoschuw. In de buurt van onze camping stond een onaanzienlijk gebouwtje dat een schooltje bleek te zijn, met één ruimte voor alle acht leerjaren. Ze worden wel door de Amerikaanse overheid op kwaliteit gecontroleerd. Een van de slimste meisjes wordt later juf, tot ze trouwt. (Wim)
BeantwoordenVerwijderenEn, om even Wim's verhaal te vervolgen: je kon Amishboerderijen ook dieect herkennen doordat daaraltijd eindeloos veel wasgoed aan de kijn hing.......dit vanuit Westelbeers...
BeantwoordenVerwijderen