We werden om kwart voor negen wakker en hadden de klok dus rondgeslapen. We checkten uit en reden weer naar the waterfront om te ontbijten. We belandden in een zaakje dat Andy's heette ( net als Herman's baas). Het was een supermarktje annex broodjeszaak, rommelig en duidelijk een havenwinkel. We aten een broodje met gebakken ei en daarna gingen we op weg. Ons reisdoel was Somes sound campground op Acadia waar we voor twee nachten gereserveerd hadden.
We reden drie uur door Masachusettes en Maine. Het was opvallend groen. We reden uren langs bossen met aan weerszijden van de weg kilometers lang bomen. Om de twee palen hing er een Amerikaanse vlag. Bijna alle huizen zijn van hout in alle kleuren can se regenboog. Langs de weg staan van die typisch Amerikaanse brievenbussen. Onderweg deden we boodschappen bij de Hannahford, een enorme supermarkt. We werden geholpen door een vrouw die Koreen heette.
Rond drie uur waren we op de camping. Het was erg heet. We zetten de tent op en besloten verder die dag niets meer te doen.
Ik ging naar het zwembad met Herman's e-reader omdat ik er achter kwam dat ik mijne kwijt ben omdat ik hem waarschijnlijk in het vliegtuig heb laten liggen. Daar baal ik flink van! Herman bleef bij de tent om te genieten van de stilte en de kaart te bestuderen en later kwam hij ook even zwemmen.
's Avonds maakten we spaghetti met sla. We stookten een vuur in onze eigen vuurplaats en zaten in de vlammen te staren in tot het bedtijd was.
Ik heb al heel wat dingen in het vliegtuig laten liggen... Je voelt je altijd ontzettend stom achteraf, maar de combinatie van drukte en vermoeidheid maakt het volgens mij onvermijdelijk. Ben je je boeken samen met de reader kwijt, of zijn die nog ergens in de wolk terug te vinden?
BeantwoordenVerwijderen